#uMnieDziała: Anna Madejska
Data publikacji: 16.07.2025#uMnieDziała to rozmowy z ludźmi, którzy ogarniają pracę z młodzieżą. Te same pytania, różne odpowiedzi – każda to inna historia, inne doświadczenia i cenne lekcje. Bo nie musisz wszystkiego odkrywać od zera. Zobacz, co działa – i weź z tego coś dla siebie.
🧔♀️ Kim jest Anna?
Jestem dyrektorką Centrum Kultury Gminy Ciężkowice. Z wykształcenia filolożka polska z 5-letnią praktyką pracy w szkole średniej.
Przez kolejnych 5 lat pracowałam w instytucji kultury, animując ruch młodzieżowy wokół realizacji projektów Programu Równać Szanse.
Kocham młodych ludzi, dla których zawsze starałam się być mądrym towarzyszem.
📣 Jak i gdzie znajdujesz młodzież do działań? Co Ci się sprawdza w rekrutacji?
Najtrudniej tak naprawdę zacząć działać. Na samym początku rekrutowałam młodych ludzi, odwiedzając ich w szkole. Korzystałam z uprzejmości dyrektorów szkół i wychowawców.
Rozmawiałam z młodymi ludźmi, którzy przychodzili na różnego rodzaju spotkania, wykorzystując w ten sposób każdą możliwą okazję. Podczas realizacji trzeciego i kolejnych projektów młodzież sama zapraszała innych młodych.
Najbardziej sprawdza mi się rozmowa z młodymi i pokazywanie im korzyści udziału w realizacji projektu.
🤝 Jak włączasz młodzież w planowanie i podejmowanie decyzji w projekcie?
Najprościej jak się da: spotykamy się, rozmawiam z nimi, pytam o ich zdanie, o ich pomysły, zastanawiamy się wspólnie, co jest dobre, jak to wykorzystać, kto i jak może wykorzystać swoje możliwości.
Pozwalam młodym ludziom podejmować decyzję w sprawie planowania działań i je realizować wg swojego pomysłu, czuwając i pytając o to, czego ode mnie potrzebują, jak ja mogę pomóc, co ja mogę zrobić.
🚀 Jak zaczynasz projekt z młodzieżą? Co jest dla Ciebie najważniejsze na starcie?
Każdy projekt zaczynam od spotkania. Najpierw organizacyjnego, później integracyjnego.
Najważniejsze jest dobre zrozumienie idei projektu, sensu udziału w nim, podmiotowego podejścia do młodzieży i dobra integracja, ponieważ żeby realizować projekt przez dłuższy czas, młodzi muszą ze sobą dobrze się czuć.
Ważne jest również określenie wspólnego rozkładu jazdy: zasad, na które się umawiamy.
💙 Co robisz, żeby zbudować dobre relacje z młodzieżą i zyskać ich zaufanie?
Może to banalna odpowiedź: Jestem sobą!
Niczego nie udaję; nie staram się być na siłę w młodzieżowych trendach, nie posługuję się ich językiem, wchodzę do nich ze swoją osobowością, pozwalam się im uzupełniać, daję im ucho (słucham) i serce (jestem, gdy potrzebują)…
I często pozwalam sobie na szaleństwo w ich wydaniu: wrzucam na luz.
👐 Jak radzisz sobie z “trzymaniem rąk z tyłu” i dawaniem młodym przestrzeni do samodzielności i popełniania błędów gdy korci Cię, żeby robić coś za nich?
To bardzo trudne pytanie, bo ja sama wyszłam ze świata, w którym każdy wiedział lepiej ode mnie… Taki był czas mojego dorastania.
Na początku było ciężko, tylko ze względu na fakt, że bałam się oceniania. Z czasem zrozumiałam, że nie wszystko musi się udać. Że gdy się nie udaje, to to też jest OK, że w życiu młodzi muszą popełniać błędy, żeby móc samodzielnie wyciągać wnioski. Że jako dorosły nie muszę mieć pełnej kontroli, nawet nie mogę.
Wystarczy to wewnętrzne przyzwolenie. Naprawdę.
🪫 Co robisz, gdy widzisz, że grupa traci energię do działania i projekt zaczyna “siadać”?
Nie wpadam w panikę, to na pewno. Każdy z nas ma tak, że raz ma więcej energii, raz mniej do działania. To normalne.
Jeśli spada energia, z wielką uważnością to obserwuję, jestem czujna, pozwalam odpocząć, ale nie tracę więzi.
Najczęściej wtedy wybieram jakąś aktywność integracyjną: pizza, kino, bilard, kino… Jak jest bardzo źle, wpadam w tryb coucha 🙂
😡 Jak sobie radzisz, gdy w grupie pojawią się konflikty?
Dostrzegam je. Podchodzę do konfliktów bardzo ostrożnie, uważnie i indywidualnie.
Nie zamiatam problemów, nie mówię: poradźcie sobie sami, ale staram się poznać zdanie stron, zatroszczyć się o każdą z nich, doprowadzić do konfrontacji, nazwania emocji, określenia problemu, wypowiedzenia oczekiwań każdej ze stron i wdrożeniu ich w działania.
W konfliktach najważniejsze jest, by je widzieć i by były one rozwojowe.
🌍 Jak dbasz o to, żeby być na bieżąco ze światem młodzieży?
Jestem z nimi. Spotykam się i rozmawiam nie tylko o projekcie. Korzystam, jeśli zapraszają mnie do swojego świata.
Nie zdarzyło mi się przez 5 lat nie zdobyć ich zaufania. Wspólna kawa, nocowanie z młodzieżą, wyjazd, wspólne zakupy: tak jak buduje się przyjaźń.
🔥 Jak dbasz o swoją energię w pracy z młodzieżą? Co robisz, żeby się nie wypalić, skąd czerpiesz siłę do działania?
Na to pytanie sama nie znam odpowiedzi. Ja tak po prostu mam, że mi się chce. Ale tak sobie myślę, że najważniejsze to umieć łapać balans i dbać również o siebie.
Odmawiać, gdy czujesz, że spada Ci energia, zrobić coś tylko dla siebie, dbać o sen, odpoczynek, swoje pasje, uprawiać sport.
Jeśli jesteś szczęśliwa/y, dasz szczęście innym i będziesz dla niego miał siłę.
🎓 Gdybyś miała dać 3 rady osobie, która zaczyna pracę z młodzieżą, co by to było?
💙 Jeśli tego nie czujesz, zrezygnuj na starcie.
💙 Młodzież zasługuje na głos, musisz dać jej przestrzeń i słuchać.
💙 Nie traktuj projektu jako obowiązku, a jako przyjemność, z której Ty również czerpiesz satysfakcję.
👀 Sprawdź poprzednie rozmowy:
👉 #1: Natalia Wolko-Stempniewicz
👉 #2: Kamil Zbietka
👉 #3: Marta Rogalewska
👉 #4 Jowita Wójcik-Zielińska
👉 #5 Andrzej Kosmowski
👉 #6 Marta Kołak