WSTECZ :: Strona głównaAktualnościRelacje z projektów[RKG 2019] Krzydlina Wielka 2

Drukujemy dobro w 3D!

29 kwietnia 2020 13:13

Świetnym przykładem jak nasze projekty włączyły się w pomoc w trakcie pandemii koronawirusa jest 10 osobowa grupa młodzieży realizująca projekt “Pawłoszewo w 3D? Dlaczego nie?” działająca przy Stowarzyszeniu Mieszkańców Krzydliny Wielkiej "Kreda", która postanowiła w tych trudnych czasach wesprzeć służby medyczne i lokalną społeczność.

Na końcu tekstu znajdziecie film pokazujący jak młodzież produkuje przyłbice!


Efektem ich projektu ma być makieta 3D miejscowości w której działają - Pawłoszewa. W związku z tym, w ramach projektu zakupili drukarkę 3D i do czasu pandemii między innymi brali udział w warsztatach na Politechnice Wrocławskiej, przygotowujących ich do wykonania tego zadania. Niestety wirus pokrzyżował te plany. 


Młodzież jednak nie poddała się i szybko znalazła rozwiązanie tej sytuacji. Podczas spotkania online jeden z uczestników opowiedział, że czytał w Internecie o ogólnoświatowej akcji “Drukarze dla szpitali”. Grupa postanowiła wykorzystać posiadany sprzęt i to, czego już się nauczyła, żeby pomóc innym. Jak sami piszą “Jesteśmy małą cząstką w morzu potrzeb, ale w naszym otoczeniu robimy ogromną rzecz.” 

Na samym początku potrzebne było przystosowanie do drukarki istniejącego już i za darmo udostępnionego projektu modelowania daszków do przyłbic. Zadanie to przypadło Grupie Technicznej. W sieci znaleźli trzy takie projekty. Każdy z nich wymagał osobnego ustawiania oraz wyboru parametrów druku. Dodatkowo przy wyborze modelu młodzież kierowała się wytycznymi Sanepidu. Kilka dni zajęło drukowanie każdego z nich i wybór tego najlepszego.



Równolegle Grupa Promocyjna poszukiwała w okolicy wsparcia w formie zakupu folii PET, gumek do daszków oraz filamentu do drukarki 3D. Z pomocą przyszli harcerze oraz lokalni przedsiębiorcy.

Kolejnym etapem prac był wydruk daszków. Wykonanie jednego trwa aż 4,5 godziny. Przyłbice należy drukować z filamentów PET lub Easy PET, ponieważ są łatwe w dezynfekcji. Wydruki muszą być też sprężyste. Przy zakładaniu szybek trzeba je dosyć mocno naprężyć. Następnie trzeba przyciąć folię PET i poskładać przyłbicę. To zadanie jest banalnie proste i każdy sobie z tym poradzi bez najmniejszego problemu. 



“Nabraliśmy już wprawy. Od lekarzy i ratowników dostajemy bardzo pozytywny feedback. Niejednokrotnie słyszeliśmy, że te przyłbice są dużo lepsze od tych, które standardowo kupują szpitale dla personelu.”

Grupa Bezpieczeństwa opracowała instrukcję odkażania sprzętu, aby mógł bezpiecznie służyć przez dłuższy czas. Pierwsze testy wypadły pomyślnie! Przyłbice zostały zaakceptowane w konsultacjach online przez zaprzyjaźnionych pracowników służby zdrowia. Druk ruszył pełną parą!


“To ważne dla nas zadanie. Strach i smutek oraz otaczająca nas zupełnie odmienna rzeczywistość pozwoliła nam na odnalezienie sensu naszego wspólnego działania. Cieszy nas każda godzina naszego druku 3D, pomoc, którą oferują nam zwykli ludzie i radość tych, którzy nasze przyłbice mają otrzymać. Drukujemy DOBRO czyż nie? Nasz projekt powinien zmienić nazwą na: “Dobro w 3D? Dlaczego nie?””.


Pierwsza partia przyłbic (6 sztuk) została dostarczona do Oddziału Pogotowia Ratunkowego w Wołowie. Została oceniona pozytywnie i bardzo się sprawdziła w pracy ratowników i lekarzy. Druga dostawa (18 sztuk) powędrowała do szpitala w Brzegu Dolnym. Na prośbę młodzieży jeden z wolontariuszy odebrał przyłbice i dostarczył we wskazane miejsce.



W trakcie trwania działań młodzież otrzymała wiele podziękowań m.in. od Starosty Wołowskiego, który napisał, że jest pod wrażeniem zaangażowania w sprawy na rzecz lokalnej społeczności i rozwoju takiej inicjatywy na terenie powiatu Wołowskiego. 

“O naszym projekcie rozmawiamy też podczas lekcji on-line w naszych szkołach. Nowe wyzwanie w projekcie, który realizujemy w trudnym czasie pandemii, pokazało nam, że możemy działać w każdych warunkach. Pomaganie jest fajne. Radzimy sobie w sytuacji innej niż dotychczas. Nie ruszamy się z miejsca, z domu, a powodujemy duży ruch w otoczeniu. 

Wykorzystujemy szansę, że posiadamy takie umiejętności i dzięki nim możemy pomagać innym. Sami dokonaliśmy wyboru, czy się poddać, zawiesić projekt czy go zmodyfikować i działać dalej. Nawiązaliśmy bliskie, nowe relacje. Czujemy i przeżywamy swój projekt, choć szeroki rozgłos i duże lokalne uznanie troszkę nas zadziwia. Planujemy dalsze działania i poznajemy nasze otoczenie tak bardzo głęboko.”


Kolejne sześć sztuk grupa przekaże w najbliższym czasie osobom potrzebującym w ich otoczeniu: sprzedawczyni w sklepie spożywczym, urzędniczki w biurze obsługi klienta oraz panu na stacji benzynowej. Zapotrzebowanie jest ogromne. 


“Martwi nas jednak znaczne zwiększenie ceny filamentu oraz to, że brakuje go już w hurtowniach. A o gumce możemy na razie zapomnieć. Nie ma jej w sklepach. Pewnie stosują ją do szycia maseczek. Jesteśmy gotowi do następnych druków, ale czekamy na kolejne wsparcie finansowe, ponieważ wyczerpaliśmy już to, które otrzymaliśmy w postaci filamentu, gumek i folii.

Nasze działanie mocno nas zintegrowało, cieszymy się z możliwości pomagania innym. Sami nawet zapominamy, że troszkę każdemu jest w obecnym czasie ciężko. Damy radę, 3D nas wzmocniło ! Zostajemy w domu, a jednak jesteśmy w tak wielu miejscach. Brawo my!”




WIĘCEJ AKTUALNOŚCI

WASZE WSPOMNIENIA ZWIĄZANE Z PROGRAMEM

  • "Projekt, w którym dane mi było uczestniczyć miał miejsce w 2006 roku. Bardzo ciekawie w wywiadzie opowiadał o nim Radosław Lis. Ja również mam miłe wspomnienia związane z projektem. Poznaliśmy mnóstwo ciekawostek o średniowieczu, których nie ma w podręcznikach historii. Zwiedziliśmy .."
    Asia M.
  • "Do pierwszego projektu podeszliśmy z nie mniejszym zaciekawieniem niż młodzież. Trochę po omacku wybraliśmy temat "Z kulturą przez wieki - Średniowiecze". Na nasze wspólne szczęście okazało się to strzałem w dziesiątkę. A może nie o temat tu chodziło, a o coś zupełnie innego? .."
    Danka
  • "Na początku Od kiedy się znamy? W 2005 roku zobaczyłam ogłoszenie o konkursie (RKG) w gazecie. Jestem na tyle odchylona, że gdy coś widzę, to zaraz sobie zadaję pytanie: ,,Czy to się przyda w szkole?". Złożyłam wniosek i dostaliśmy grant na projekt. Potem jeszcze były trzy, ale już .."
    Grażyna
  • "Byłam koordynatorką w OKG. Projekty OKG wspominam najlepiej. Dlaczego? Bo tam zauważałam rzeczywistą zmianę w uczestnikach. Młodzi ludzie wchodzili do programu z niepewnością, z brakiem wiary, ale też z ciekawością ? ?może będzie fajnie?. Później zawsze następowało zdziwienie: ?a.."
    KasiaJ
  • "Zastanawiając się nad tymi latami to tak naprawdę z jednej strony można zobaczyć z jak wieloma młodymi ludźmi współpracowaliśmy, a z drugiej trudno wybrać konkretne wspomnienie, bo wydaje się, że każde jest ważne i to nie tylko dla mnie ale szczególnie dla młodzieży. Postanowił.."
    Paweł Pawłowski
  • "To był jeden z lepszych projektów, jakie miałam przyjemność prowadzić. Młodzież spisała się na medal - w pełni zaangażowana, zdeterminowana, zachwycona tematem. Jako koordynator miałam przyjemność patrzeć jak się rozwijają, jaką radość czerpią z każdego warsztatu, jak się str.."
    Beata
  • "Nigdy wcześniej się nie spodziewałam, że będę współtworzyć książkę. Dlaczego to doświadczenie wspominam? Bo było to w roku 2008 i stanowiło zwieńczenie pracy nad wieloma projektami, na które fundusze nasze stowarzyszenie pozyskało w ramach programów "Równać Szanse". Najpierw poj.."
    Dorota
  • "Bardzo mi miło, że w ramach 20-lecia Programu "Równać Szanse" mogę odbyć tę podróż w czasie i przywołać w pamięci miłe wspomnienia sprzed wielu lat. Przyznam szczerze, że nie pamiętam dokładnych nazw projektów, które miałam przyjemność koordynować, ani szczegółowych terminarz.."
    Marta
  • "2011 rok - razem z Asią byłyśmy studentkami i działałyśmy w Stowarzyszeniu Kulturalnym EURO-ART, które było wtedy początkującą organizacją. Nie miałyśmy doświadczenia ani w pisaniu wniosków, ani w diagnozowaniu społeczności lokalnej, ale chciałyśmy zrealizować działania artysty.."
    Agata
  • "Z Programem Równać Szanse jestem od 2010 r. To program, który w nas zakiełkował, wyrósł i zaowocował. Każdego roku wraz z młodzieżą chcemy, aby u nas się działo, aby młodzi mogli rozwijać swoje pasje, dosięgać gwiazd, robić to, o czym marzą. Każdy projekt i każdy rok to nowi lu.."
    Gabi
  • "Z programem Równać Szanse współpracuję już od 2005 roku - jeśli dobrze pamiętam. Mamy jako Byczyńskie Stowarzyszenie Oświatowe za sobą zrealizowane projekty w ramach RKG i OKG. Jeśli chodzi o doświadczenie, to przede wszystkim należny podkreślić permanentny rozwój programu a tym sam.."
    MarMen
Dodaj swoje wspomnienie! »
APLIKUJ O DOTACJĘ