WSTECZ :: Strona głównaAktualnościLudzie programuWywiad z Piotrem Mikusiem

Wywiad z Piotrem Mikusiem

5 stycznia 2015

Imię i Nazwisko: Piotr Mikuś

 

 

Organizacja: Ochotnicza Straż Pożarna w Górce

 

 

Zawód/wykonywane zajęcie: przedsiębiorca prywatny

 

 

Dotychczasowe projekty w Równać Szanse: Jest to mój pierwszy projekt.

 

 

Skąd Pomysł na Równać Szanse w Górce?

Realizowaliśmy do tej pory dwa projekty z dorosłymi. Szukaliśmy projektu, który moglibyśmy realizować z młodzieżą. Pierwsze informacje o Równać Szanse uzyskaliśmy ze strony internetowej Zarządu Głównego ZOSP RP.  

 

 

Czym Równać Szanse wyróżnia się od innych programów dla młodzieży?

Program Równać Szanse wyróżnia się tym, że zakłada bardzo dużą samodzielność młodzieży. To młodzież wyznacza cele i działania, które sama stara się zrealizować. Natomiast w innych programach młodzież jest zapraszana do realizacji działań zaplanowanych przez daną organizację.

 

 

Co wg Ciebie Program daje młodzieży?

Dzięki Programowi młodzież uczy się samodzielności i umiejętności współpracy. Wiele działań wymaga pracy zespołowej, podejmowania trudnych decyzji i kompromisów. Zdobyte umiejętności i wiedza posłużą im w dorosłym życiu.

 

 

Jak według Ciebie powinna wyglądać rola koordynatora projektu, aby Młodzi odnieśli sukces?

Według mnie koordynator powinien być osobą, która obserwuje działania młodzieży stojąc „z boku”. Jego rola powinna ograniczać się do udzielania rad i wysłuchania relacji z przebiegu działań. Jest to trudne, ponieważ sytuacja, w której młodzież sama podejmuje decyzje jest dla nich czymś niecodziennym – zarówno w szkole, jak i w domu to dorośli kierują ich życiem i wyznaczają im cele.

 

 

Co było największym problemem, do tej pory, w przygodzie z RS?

Największym problemem jest niska motywacja i samoocena młodych ludzi. Można to zaobserwować podczas realizacji zadań, gdzie młodzież szybko się zniechęca w momencie pojawienia się jakichkolwiek przeszkód.

 

 

Co robicie w ramach OKG?

W ramach OKG prowadzimy szkolenia i ćwiczenia w oparciu o miejscową jednostkę OSP. Zadania te mają na celu zaangażowanie młodzieży w życie lokalnej społeczności, nabycie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach ekstremalnie trudnych  oraz pobudzanie wrażliwości na potrzeby innych ludzi.

 

 

Co już się udało a co jeszcze przed Wami?

W ramach projektu przeprowadziliśmy warsztaty z zakresu udzielania pierwszej pomocy. Każdy uczestnik złożył egzamin przed komisją złożoną z funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej i pracowników pogotowia ratunkowego. Kolejnym działaniem był trzydniowy obóz szkoleniowy, gdzie młodzież zdobywała wiedzę i umiejętności z zakresu działań ratowniczych na wypadek klęsk żywiołowych. Prowadzone były próbne ewakuacje oraz akcje poszukiwawcze. Obóz miał charakter treningowy, gdzie młodzież wykonywała założenia taktyczne w grupach. Wolny czas został wykorzystany na zajęcia sportowe oraz atrakcje, takie jak jazda na quadach, gokartach i ćwiczenia w parku linowym. Następne działanie – wyjazd do Komendy Powiatowej PSP był okazją do poznania pracy strażaka, wymiany doświadczeń i spostrzeżeń. Podczas wizyty zapoznaliśmy się ze sprzętem, jakim dysponuje państwowa straż i dowiedzieliśmy się jakie są wymagania, aby zostać strażakiem. Udało się również przeprowadzić dwie akcje sprzątania okolicy, co spotkało się z ogromnym zadowoleniem mieszkańców. Zostały zorganizowane warsztaty z doradcą zawodowym, w czasie których młodzież nabyła wiedzę o tym, jak skutecznie planować swoją karierę zawodową. Ponadto, udało się zrealizować inne działania niezaplanowane w projekcie. Jedno z nich to start młodzieży w gminnych zawodach sportowo-pożarniczych, w których zarówno drużyna chłopców, jak i dziewcząt zajęły czołowe miejsca. Kolejne zadanie, jakie wyniknęło w trakcie realizacji projektu to pomoc w podejmowaniu przez mieszkańców naszej wioski pielgrzymów w drodze do Częstochowy. Młodzież pomogła w przygotowaniu poczęstunku i zajęła się wydawaniem napojów i posiłków pielgrzymom. Młodzież realizująca projekt włączyła się również w organizację wizyty Świętego Mikołaja w naszej miejscowości. Jako wolontariusze zajęli się rozprowadzeniem zaproszeń, przygotowali poczęstunek dla dzieci i ich rodziców oraz prowadzili gry i zabawy dla dzieci.

Jesteśmy w trakcie działań wolontarystycznych na rzecz osób starszych i samotnych. W kolejnym etapie będziemy się szkolić z zakresu ratownictwa przeciwpowodziowego oraz zorganizujemy festyn dla mieszkańców, na którym zaprezentujemy swoje umiejętności. Wyjazd do Centrum Nauki Kopernik w Warszawie to następne nasze działanie. Udamy się także z wizytą do szkół podstawowych, gdzie przeprowadzimy pogadanki na temat udzielania pierwszej pomocy i zachowania się w trudnych sytuacjach. Na zakończenie będziemy świętować wspólnie z rodzicami uczestników i partnerami projektu. Ukoronowaniem naszych działań będzie wydanie albumu upamiętniającego nasze działania.

 

 

Czym Młodzież Cię zaskoczyła?

Zaskoczeniem dla mnie było to, że młodzież potrafi cieszyć się z małych rzeczy i że ma inne spojrzenie na świat.

 

 

Co chciałabyś – jako Koordynator – aby Twoja młodzież osiągnęła przez udział w projekcie?

Chciałbym, aby młodzież uwierzyła we własne siły i nabrała większej pewności siebie. Byłbym szczęśliwy, gdyby realizacja projektu przyczyniła się do osiągnięcia sukcesu w życiu prywatnym i zawodowym uczestników.

 

 

Gdybyś miała polecić innym program Równać Szanse, a szczególnie Ogólnopolski Konkurs Grantowy – tym, którzy jeszcze się wahają, to co byś powiedziała?

Powiedziałbym, że warto. Praca z młodzieżą jest ogromnym wyzwaniem. Daje jednak jeszcze większą satysfakcję i uczy innego spojrzenia na otaczającą rzeczywistość.

 

 

Najważniejsze życiowe doświadczenie…?

Najważniejszym życiowym doświadczeniem jest dla mnie rola męża i ojca trójki dzieci.

 

 

Największe twoje marzenie…?

Marzę o tym, aby uczestnicy projektu w przyszłości wstąpili w szeregi straży pożarnej i chętnie podejmowali się pracy społecznej. 

WIĘCEJ AKTUALNOŚCI
APLIKUJ O DOTACJĘ