WSTECZ :: Strona głównaO programieIdea programu

IDEA PROGRAMU

Największą wartością naszego kraju są ludzie. Traktowani nie jako anonimowe „zasoby ludzkie”, ale jako osoby zdolne z powodzeniem wprowadzać ważne i pożądane zmiany społeczne. To kapitał, na który składają się miliony otwartych umysłów konkretnych osób z ich marzeniami, ambicjami i świadomie budowanymi planami życiowymi. Dlatego tak ważne jest, by dać młodym ludziom szansę poznania siebie i możliwości, które stwarza im życie. Dlatego powstał program „Równać Szanse”. Bo młodzi ludzie są sobie równi pod warunkiem, że mają taką samą szansę rozwinięcia skrzydeł, czyli właśnie taką samą szansę na dobry start w dorosłe życie.

Polska to, poza dużymi miastami, tysiące małych miejscowości, w których silne więzy pomiędzy ludźmi, sąsiedzka pomoc, czy jasne reguły działania, to atuty społeczności lokalnej i jednocześnie solidna podstawa wychowania młodego człowieka. Zwłaszcza teraz, gdy zmiany w naszej rzeczywistości są tak dynamiczne, warto nauczyć się, jak czuć się równie dobrze, co we własnej, rodzimej grupie, w każdej nowopoznanej społeczności. Chodzi bowiem o to, by działać świadomie i kreatywnie, niezależnie od tego, kogo spotykamy na swojej drodze, gdzie się znaleźliśmy i z jakimi sytuacjami mamy tam do czynienia. To „nowe” może spotkać młodego człowieka na drugim końcu Polski, ale może się pojawić i w jego najbliższej okolicy. Życie wymaga od nas tego, abyśmy „z marszu” wchodzili w zupełnie nowe role. To przede wszystkim wspaniała okazja, by sprawdzić, co może być dla nas dobre na teraz, a potem na start w dorosłość. Bezpieczną, dostatnią, ale i ciekawą – taką, jak sobie wymarzyliśmy.

W programie „Równać Szanse” nie chodzi nam o to, by młodzież z małych miejscowości przygotować do życia w mieście, bo nie miasto jest tu szczególną wartością, lecz niezależność w świadomym, opartym na rzetelnej wiedzy, wyborze, którego dokonuje młody człowiek. Bo już wie, że tak samo pewnie jak w swojej okolicy, mógłby czuć się gdziekolwiek i z kimkolwiek. Bo już wie, że również w swojej okolicy mógłby robić coś nowego, niezwykłego, ważnego.

Wiemy dobrze, że do każdego z nas należy ostateczna decyzja czy wykorzystamy szansę w życiu. Niemniej jednak, o ile w bardzo dużych społecznościach, w których aż roi się od nowych kontaktów, sytuacji, ról i relacji, młody człowiek całą paletę szans do wyboru ma często podaną jak na talerzu, o tyle w małych miejscowościach warto tworzyć mu ciekawe okazje do „sprawdzenia się” w tym, czego dotąd nie odnalazł, nie wybrał, nie doświadczył. O to chodzi w „Równaniu Szans”.

Wyobraźmy sobie udany projekt realizowany w ramach Programu „Równać Szanse”. Pasjonująca inicjatywa, której dotąd w okolicy nie było, to przecież nowa sytuacja, która stwarza niedostępne dotąd możliwości. Z kolei autentyczne, a nie odgórnie sterowane, zaangażowanie młodych ludzi w ten projekt, to przecież być może pierwsza w ich życiu szansa sprawdzenia „czy równie fajnie jest robić coś innego, niż dotąd robiłem” oraz na nawiązanie współpracy z nowymi ludźmi w różnych zespołach zadaniowych. To przecież treść naszej aktywności zawodowej. Stąd czerpiemy tak dużo satysfakcji. Stąd wiemy, że potrafimy dobrze radzić sobie z tak różnymi ludźmi  i sytuacjami. Bo posiadamy to, co socjologowie nazywają umiejętnościami społecznymi. Niezależnymi od tego, gdzie się znaleźliśmy i z kim mamy do czynienia. Program „Równać Szanse” powstał właśnie po to, by młodzi ludzie z małych miejscowości mieli możliwość zdobycia jak najbardziej wszechstronnych umiejętności społecznych.

Pamiętajmy, że mała miejscowość, to nasza mała ojczyzna. Zdarza się niestety, że w wielu miejscach niedomagająca i rozdarta za sprawą uwarunkowań historii, na które lokalna społeczność nie miała żadnego wpływu. Ale właśnie dlatego tak ważna jest aktywność wszystkich tych, którzy mogą znacząco wpłynąć na jakość naszego życia. Wpłynąć wspólnie, bo do naszego programu zapraszamy obok organizacji pozarządowych, także lokalne instytucje kultury. Razem mamy szasnę dokonać realnej zmiany społecznej, rozwiązać lokalny problem w ten sposób, by łatwiej było wszystkim – od zwykłych mieszkańców po lokalną władzę, której mamy obowiązek służyć pomocą.

Pragniemy, by dzięki Programowi „Równać Szanse” młody człowiek poznał swe możliwości, wykorzystał możliwości swego otoczenia i szeroko rozwinął swe skrzydła na całe życie. Pragniemy też, by przy tej okazji lokalna organizacja bądź instytucja, zdobyły prawdziwy kapitał zaufania jako „te, które rozumieją młodych ludzi i skutecznie rozwiązują ich problemy”. Zwiększając szanse rozwoju człowieka oraz zwiększając efektywność wspierających go organizacji, wzbogacamy w ten sposób całą społeczność, okolicę, region, kraj.

APLIKUJ O DOTACJĘ


WIĘCEJ AKTUALNOŚCI

WASZE WSPOMNIENIA ZWIĄZANE Z PROGRAMEM

  • "Mój udział w projekcie był fajną i niezapomnianą przygodą. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z gwarą śląską. U mnie w domu nikt nią nie mówi, aż tu nagle zaczęłam się jej uczyć. Poznawałam zupełnie nowe słowa, z czasem nawet zaczęłam co nieco "godoć". Dla mnie to było coś .."
    Patrycja Błach
  • "Przygodę z RS zaczęłam w 2016 roku, właściwie przez przypadek. Zajrzałam do biblioteki w której władzę sprawowała cudowna Aneta Możdżanowska i tak się zaczęło. Początki w projekcie były pasmem przeplatających się przyjemności i wyzwań. Szybko taniec z ogniem stał się moją .."
    gabas
  • "MOJE DWUDZIESTOLECIE Z PROGRAMEM "RÓWNAĆ SZANSE" Kilka słów wstępu Jest rok 2020, to już prawie 20 lat, od kiedy rozpocząłem współpracę z Programem Równać Szanse. Jest to na tyle długi okres czasu, aby bez emocji na chłodno ocenić wszystko co miało znaczący wpływ .."
    Mieczysław
  • "Projekt, w którym dane mi było uczestniczyć miał miejsce w 2006 roku. Bardzo ciekawie w wywiadzie opowiadał o nim Radosław Lis. Ja również mam miłe wspomnienia związane z projektem. Poznaliśmy mnóstwo ciekawostek o średniowieczu, których nie ma w podręcznikach historii. Zwiedziliśmy .."
    Asia M.
  • "Do pierwszego projektu podeszliśmy z nie mniejszym zaciekawieniem niż młodzież. Trochę po omacku wybraliśmy temat "Z kulturą przez wieki - Średniowiecze". Na nasze wspólne szczęście okazało się to strzałem w dziesiątkę. A może nie o temat tu chodziło, a o coś zupełnie innego? .."
    Danka
  • "Na początku Od kiedy się znamy? W 2005 roku zobaczyłam ogłoszenie o konkursie (RKG) w gazecie. Jestem na tyle odchylona, że gdy coś widzę, to zaraz sobie zadaję pytanie: ,,Czy to się przyda w szkole?". Złożyłam wniosek i dostaliśmy grant na projekt. Potem jeszcze były trzy, ale już .."
    Grażyna
  • "Byłam koordynatorką w OKG. Projekty OKG wspominam najlepiej. Dlaczego? Bo tam zauważałam rzeczywistą zmianę w uczestnikach. Młodzi ludzie wchodzili do programu z niepewnością, z brakiem wiary, ale też z ciekawością ? ?może będzie fajnie?. Później zawsze następowało zdziwienie: ?a.."
    KasiaJ
  • "Zastanawiając się nad tymi latami to tak naprawdę z jednej strony można zobaczyć z jak wieloma młodymi ludźmi współpracowaliśmy, a z drugiej trudno wybrać konkretne wspomnienie, bo wydaje się, że każde jest ważne i to nie tylko dla mnie ale szczególnie dla młodzieży. Postanowił.."
    Paweł Pawłowski
  • "To był jeden z lepszych projektów, jakie miałam przyjemność prowadzić. Młodzież spisała się na medal - w pełni zaangażowana, zdeterminowana, zachwycona tematem. Jako koordynator miałam przyjemność patrzeć jak się rozwijają, jaką radość czerpią z każdego warsztatu, jak się str.."
    Beata
  • "Nigdy wcześniej się nie spodziewałam, że będę współtworzyć książkę. Dlaczego to doświadczenie wspominam? Bo było to w roku 2008 i stanowiło zwieńczenie pracy nad wieloma projektami, na które fundusze nasze stowarzyszenie pozyskało w ramach programów "Równać Szanse". Najpierw poj.."
    Dorota
  • "Bardzo mi miło, że w ramach 20-lecia Programu "Równać Szanse" mogę odbyć tę podróż w czasie i przywołać w pamięci miłe wspomnienia sprzed wielu lat. Przyznam szczerze, że nie pamiętam dokładnych nazw projektów, które miałam przyjemność koordynować, ani szczegółowych terminarz.."
    Marta
  • "2011 rok - razem z Asią byłyśmy studentkami i działałyśmy w Stowarzyszeniu Kulturalnym EURO-ART, które było wtedy początkującą organizacją. Nie miałyśmy doświadczenia ani w pisaniu wniosków, ani w diagnozowaniu społeczności lokalnej, ale chciałyśmy zrealizować działania artysty.."
    Agata
  • "Z Programem Równać Szanse jestem od 2010 r. To program, który w nas zakiełkował, wyrósł i zaowocował. Każdego roku wraz z młodzieżą chcemy, aby u nas się działo, aby młodzi mogli rozwijać swoje pasje, dosięgać gwiazd, robić to, o czym marzą. Każdy projekt i każdy rok to nowi lu.."
    Gabi
  • "Z programem Równać Szanse współpracuję już od 2005 roku - jeśli dobrze pamiętam. Mamy jako Byczyńskie Stowarzyszenie Oświatowe za sobą zrealizowane projekty w ramach RKG i OKG. Jeśli chodzi o doświadczenie, to przede wszystkim należny podkreślić permanentny rozwój programu a tym sam.."
    MarMen
Dodaj swoje wspomnienie! »